woensdag 30 april 2014

In geen jaren gezien

In geen jaren gezien

Jonge jaren vormden ons voor later
indrukken achterlatend van ongekende waarde

In geen jaren gezien en toch
kan ik je doen en laten 
je dansende haren
je glimlach, zo voor me halen

Alsof het gisteren was
dat ik je voor het laatst zag
M’n vingertoppen langs de indrukken
die jij bij mij maakte

Wanneer worden die indrukken 
de fundamenten voor wat God met liefde bedoelde?

Versmelten ieders verleden
tot ons gezamenlijk heden
‘Durven in liefde te leven’,
is de moeilijkste vraag

Vroeger droomden we voor later
later is allang begonnen
er is dus een begin 
als het aan mij ligt
heb ik je lief 
en bemin

nu, vandaag 
en later.

Auke VanderHoek

20 april 2014



©Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

donderdag 24 april 2014

Plaatje te veel

Plaatje te veel

Te veel poppetje zijn
te veel het mannetje zijn
te veel ideaal zijn
te veel bezig met perfect plaatje proberen te zijn

Te veel het plaatje willen zijn
te weinig zijn, te weinig leven

Te weinig realiseren, accepteren en waarderen
wat een plaatje is:

Een dunne weerspiegeling 
van wat van nature perfect is 

Jouw leven en dat te leven.

Auke VanderHoek
24 juli 2013



©Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.


woensdag 23 april 2014

Verborgen glimlach

Verborgen glimlach

Je verborgen glimlach
doet me bewonderen

“Welke verborgen glimlach???”

De glimlach die ik eens zag
verborgen achter je zorgen
en camouflerende schaterlach

Auke VanderHoek
20 april 2014




©Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

De perfecte stilte



De perfecte stilte

Stilte in de ochtendzon
die wordt aangevuld
door het gemompel 
van jezelf voor jezelf

Stilte in de ochtendzon 
terwijl je danspassen probeert
je potlood oppakt en werkt aan vorm
terwijl je de was doet
uitzoekt en combineert

Stilte in de ochtendzon
aangevuld door een vrouwenstem
die haar creatieve handelingen 
met een kabbelend geluid illustreert 

Dan is de stilte in de ochtendzon
de perfecte stilte,
waar de groeiende liefde begon

Wat aan belang wint 
door het perfecte lawaai
het geluid van Duplo
en ons spelend kind.

Auke VanderHoek

23 april 2014






©Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

dinsdag 15 april 2014

Breken om te behouden

Breken om te behouden

Eens heb ik het mogen ervaren
om te houden van 
en gehouden van te worden

Totdat waar ik het meest van hou 
ontspoorde…

Restte mij niks anders
dan de oorzaak te zijn van 
twee harten gebroken

Soms moet je verliezen 
om wat je dierbaar is 
te borgen. 

Auke VanderHoek

16 juli 2013

maandag 14 april 2014

Weg vinden…

Weg vinden…

Niet meer kunnen navigeren
omdat je navigatie hebt.

De vooruitgang in onkunde.

Auke VanderHoek
21 juni 2013



©Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

zaterdag 12 april 2014

Ik sta.


Ik sta. 

Was gevallen, 
ben opgestaan
en ruimschoots…
…omgegaan

Geleerd en doorgegaan,
steeds meer blijven staan.

Ik boog, ik weerde af, 
ik droeg en ik draag
ik zwoeg en ik vraag.

En uiteindelijk…
leg ik mijn geklaag af. 

Ik sta.

Auke VanderHoek

15 maart 2013




©Auke VanderHoek ©Foto gemaakt door Johan Janssen, alle rechten voorbehouden. 


donderdag 10 april 2014

Spreek

Spreek

Wie het recht van spreken neemt
neemt de plicht tot luisteren

Je hebt de vrijheid om je recht te nemen
wat de woorden ook zijn, 
je hebt de vrijheid om te spreken

Je hebt de vrijheid om te onderwijzen
haat of liefde te preken
om verwarring of inzicht te geven.

De vrijheid te eren of te beledigen

Het recht van spreken,
neemt de plicht tot luisteren

Wie spreekt wordt gehoord
denk na en weeg je woord.

Auke VanderHoek

28 februari 2013



©Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden. 

dinsdag 8 april 2014

Rust valt

Rust valt

Rust valt zacht
in een harde wereld

Overvallen door innerlijke rust
komt bezieling tot bloei
Verbaasd en geschokt 
Is het waar?
Bestaat het dan toch?

Maak me blind
neem mijn gehoor
en dan nog
groeit dat nooit 
gekend gevoel

Waar lust vervalt tot dienaar
en liefde tot meester groeit
dat is waar ik ben
nu ik jou ken.


Auke VanderHoek

maandag 7 april 2014

Wacht

Wacht

Bij het afrekenen
pakten we allebei een snoephartje
Je zei: “De mijne zegt ‘wacht’”
Die van mij ook
Ik pakte er nog één
“Deze zegt ‘zoen’”
En ik gaf je een zoen
Je glimlachte 
En wacht


Auke VanderHoek



©2014 Alle rechten voorbehouden, Auke VanderHoek.

Wat wel is

Wat wel is

Ik ben niet jij
jij bent niet ik

Jij bent jij 
en ik ben ik

Word niet mij
word niet jou
word mijn
en ik word jouw

Leven niet om wat we niet zijn
leven om wat we wel zijn

Verdubbel niet wat gemeen is
vul elkaar aan in wat mist,

en versmelt dan
tot wat in liefde 
één is


Auke VanderHoek


©2014 Alle rechten voorbehouden, Auke VanderHoek.

zaterdag 5 april 2014

Valentijn

Valentijn

Dromend van Valentijn kijk ik voor me uit…

En zie de afwas van gisteren. 
…ooh wat fijn als dat nu die van jou zou zijn.
(Dan doe ik hem toch met alle plezier)



Auke VanderHoek


©2014, alle rechten voorbehouden. Auke VanderHoek.

Opnieuw beginnen


Opnieuw beginnen

Zes gedichten in zes dagen tijd
om volgepropte gaten te openen
gestolde pijn te laten weglopen

Sluizen openen is overwinnen,
een overwinning die bevrijdt 
zoals de 4e naar de 5e mei leidt

De molensteen om mijn nek heb ik afgelegd
van volhouden, jaren doordouwen 
weer kunnen gaan en weer opstaan, 
eindelijk weer hopen, krachtig: Ja! 
En lopen

Maar ook een nederig nee. Ik viel,
heb het niet kunnen maken tot een edelsteen. 
Is het niet geworden tot sieraad van mijn ziel, 
maar tot een litteken, zo gemeen

Erosie en nieuwe liefde zullen het vervagen
het gevoel van falen ombuigen 
tot een richel om op te staan
en weer volledig voor het geluk te gaan 

En ja, ik ben vrij
tijd voor nieuwe liefde
voor nog meer gegeven kinderen
met de genade Gods om opnieuw te beginnen

Auke VanderHoek
3 januari 2013


(Gedicht nummer 6 uit een serie van 6, project: zes gedichten in zes dagen)


©2014 Alle rechten voorbehouden, Auke VanderHoek.

Nee mama…


Nee mama…

Een meisje van zestien wordt vernederd. 
Een meisje van zestien wordt kapot gemaakt. 
Met een goed hart, met een lieve glimlach,
ze hoort het allemaal aan.

“Je bent te lelijk! Je bent te stom! Je bent van mij!
Je bent mijn persoonlijke slaaf! Ik maak je kapot!”
Zegt ze jaar in jaar uit tegen de kleine meid
Haar eigen moeder hoort het, pakt een kop 
waar ze nog wat wijn in stopt en lacht

“Zo grappig”

Een meisje van zestien met een mooi figuur, 
mooie kont, mooie borsten en een goed stel hersens…
Gehoorzaamt de vrouw des huizes
doet wat de mannen des huizes willen

Als ze niet op commando komt opdraven, 
verwensen ze haar, vervloeken haar
“Waar is dat kutwijf?!” 
“Waar is dat stomme kind?!”

Een meisje van zestien wordt vernederd. 
Een meisje van zestien wordt kapot gemaakt. 
Met een goed hart, met een lieve glimlach,
hoort het allemaal aan

Ik zit in de tuin, in de schaduw, 
op een plekje te min voor hen
Achter het huis zie ik de kinderen doodstil
als de dood voor de straf
‘Nu even niet, nu even niet’. 
Ze zijn bekaf. 

Een meisje van zestien wordt vernederd. 
Een meisje van zestien wordt kapot gemaakt. 
Een meisje van zestien met een mooi figuur, 
mooie kont, mooie borsten en een goed stel hersens…
Gehoorzaamt de vrouw des huizes
doet wat de mannen des huizes willen

Ik zit in de tuin, in de schaduw, 
op een plekje te min voor hen
Achter het huis zie ik de kinderen doodstil
als de dood voor de straf
‘Nu even niet, nu even niet’. 
Ze zijn bekaf.

“Nee schoonmama, ik weet niet waar de kinderen zijn.
Maar kan je zelf niet even de pan op het vuur zetten?”
Ik sta op: “Hier ik zal het voordoen.”
En nu heb ik opeens een grote mond?! 
Maar ze lachen, “Auke is zo grappig”

Auke VanderHoek


(Gedicht nummer 5 uit een serie van 6, project: zes gedichten in zes dagen)

©2014 Alle rechten voorbehouden, Auke VanderHoek.

Zwijgzaam

Zwijgzaam

Ik zag haar 
en wist wat er gebeurd was
ik zag het 
en wist wat er gebeuren zou

Zwijgzaam stond ik
in mezelf te schreeuwen:
“Pak het!
Pak het op en loop weg!”

Ik zag haar 
en wist wat er gebeurd was
ik zag het 
en wist wat er gebeuren zou

Keek, zag en draaide me om
Het pakken en weglopen…?
“En dan?!”, krijste ik zwijgzaam terug

Paar jaar later
zag ik haar
en wist wat er gebeurd was
en wist wat er gebeuren zou

Nog steeds werd ze uitgekotst
Nog steeds werd ze vertrapt

En ja, 
Het kind was weg.

Auke VanderHoek


(Gedicht nummer 4 uit een serie van 6, project: zes gedichten in zes dagen)

©2014 Alle rechten voorbehouden, Auke VanderHoek.

Allen alleen

Allen alleen

Overal waar ik kom 
overal waar ik ga
wordt onderwezen:

‘Achter elke sterke man,
achter elk succes, 
staat een sterke vrouw’

Ik kijk achterom,
ik kijk terug,
ik denk na,

…ik ben tevreden.
Wil het zo graag delen.
Alleen…

Geef mezelf een schouderklopje
“Goed gedaan, jongen.”
Kijk vooruit en vraag mezelf:
“Maar waar blijft mijn zij?”
En ja.

Ik kijk om me heen,
zie velen wie ik lief heb.
En vraag weder:
“Waar blijft de jouwe?”

Auke VanderHoek



(Gedicht nummer 3 uit een serie van 6, project: zes gedichten in zes dagen)

©2014 Alle rechten voorbehouden, Auke VanderHoek.

Durf te vallen



©2014 Alle rechten voorbehouden, Auke VanderHoek.

Wat je zegt

Wat je zegt

Denk na over wat je zegt
Je mag me beoordelen en veroordelen
op basis van mijn huidskleur
op mijn identiteit 
en voor het cultureel erfgoed waarvoor ik sta

Denk na over wat je zegt
Want je bent vrij en blij 
En voor dat recht van jou 
is waar ik voor vecht

Denk na over wat je zegt
Als je nog nooit een voet in Afrika hebt gezet
Denk na over wat je zegt
Als je nog nooit letterlijk hebt gevochten voor een mensenrecht
Denk na over wat je zegt
Als je denkt dat slavernij alleen iets is uit het verleden
Denk na over wat je zegt
Als je je leven nog nooit gewaagd hebt voor het heden

Denk na over wat je zegt
Als je nog nooit in Afrika je leven hebt gewaagd in gevecht 
tegen slavernij en ter bescherming van het mensenrecht

Beoordelen en veroordelen staan vrij
Maar denk na over wat je zegt

Auke VanderHoek


(Gedicht nummer 1 uit een serie van 6, project: zes gedichten in zes dagen)

©2014 Alle rechten voorbehouden, Auke VanderHoek.

Reik mijn hand



©2014 Alle rechten voorbehouden, Auke VanderHoek.

vrijdag 4 april 2014

Compromis

Compromis

Zij die de verandering brachten
zouden hebben gedaan 
wat men van hen verwachtte
zouden we nog steeds op verandering
wachten…

Compromis in de kunst
is een misgunst,
een onrecht.
Vloeken naar de midden-weg,
als zoeken in de kerk

Verbazing, verwarring
verrassing en onbegrip 
gaan hand in hand
als ritme, maat 
harmonie en compositie.

Als het al hand in hand gaat?
Vaker is het handen en voetenwerk
waar het lichaam danst
op de maat en tonen van het getoonde. 

Kies je voor het monotone
bewegende beeld in het vaste kader en format
van de drillende televisie, 
de verre kijk?

Of voor de swing, de jazz, de soul,
het ritme, de beweging,
van het stilstaande, aanraakbare,
Victorie Boogie Woogie?

Durf je te kiezen,
grenzen verkennen, verleggen
terugnemen en te negeren?

Durf je te leven? 
En nu de afwas. 


Auke VanderHoek
4 april 2014


©2014 Alle rechten voorbehouden, Auke VanderHoek.