maandag 5 november 2018

Pijn - Het verhaal achter het gedicht

Een gedicht voor ouders over het ouderschap. Over situaties waarin het voor je kind lijkt alsof je als ouder niks doet. Natuurlijk zijn er de pijnen die bij het opgroeien horen. Rennen, fietsen en klimmen dat gaat letterlijk met vallen en opstaan. Maar wat te doen met de pijn veroorzaakt door een ander, waaraan ik niks kan doen?



Mijn kind leert dat het op mij als ouder kan vertrouwen. Daar kan ik als ouder actief een gekozen rol in spelen. Met mijn liefde, aandacht troosten als het valt of stoot. Daarmee laat ik mijn kind ervaren dat ik er als zijn papa ben. Wanneer mijn kind een prik van de dokter krijgt dan kan ik als ouder de aandacht afleiden. Desnoods doe ik net alsof het inderdaad een boze gemene dokter of zuster is met een reuze spuit (en soms is het ook gewoon zo, dat terzijde). 

Maar dan de pijn waar ik als ouder niets aan kan doen… Bij mij was het de relatie met de moeder van mijn zoon, die was niet goed. Ik heb mijn best gedaan om mijn zoon in een gelukkige thuissituatie met papa en mama op te laten groeien toen hij klein was. Dat is me niet gelukt. Het gedicht ‘Pijn’ komt voort uit die ervaring en de ervaringen daarna.

Op zijn beurt troostte mijn zoon mij eens.… Hoe ik ook vroeg en smeekte aan zijn moeder om geen ruzie te gaan maken, we hadden immers een klasgenootje op bezoek, het hielp niet. Ik deed mijn best om de boel gezellig te houden maar al haar woede rolde over me heen. Geen houden aan, geen weerwoord tegen in te brengen. 

Met de twee kinderen ben ik maar het huis uitgegaan. Weggevlucht, eerlijk gezegd. Eerst het vriendinnetje naar huis gebracht en daarna met mijn zoon wat gaan eten bij Eetcafé 100% Zuidoost in de Amsterdamse Poort. Mijn zoon legde zijn arm om mijn schouders en zei die middag: “Het ligt niet aan jou, papa. Ik weet dat jij je best doet.”

Paar jaar later was de relatie over. Nu was ik een alleenstaande ouder. Ik probeerde zo goed mogelijk vader te zijn in een co-ouderschap. Dat is wat ik als ouder ook wil voor mijn kind: dat het twee gelukkige liefdevolle ouders heeft die ook na het uit elkaar gaan vriendschappelijk met elkaar omgaan. Maar over hoe de andere ouder als ouder is, daar had en heb ik geen zeggenschap over. 

Op een moederdag, jaren geleden, lag ik ’s ochtend lui op de bank in de woonkamer. Tot mijn verbazing kwam mijn zoontje met zijn fiets aan de hand huilend de tuin inlopen. Het hele weekend zou hij bij zijn moeder zijn maar nu was hij al na één nachtje, op moederdag, ’s ochtends thuis. Ik opende de tuindeur en vroeg: “Wat doe jij hier zo vroeg?”. Tussen het snikken door antwoordde hij: “Mama heeft me weggestuurd. Er is geen plaats voor mij. Oom en zijn vriendin komen langs. Het huis is te klein.” 

Op dat moment… Op zo’n moment leer ik niet tot tien maar tot honderd tellen. Zoveel wat ik wilde doen maar beter niet kon doen. “Laat de fiets maar. Kom binnen, hier ben je thuis. Dan gaan wij wat leuks doen”, en ik sloot hem in mijn armen.

Epiloog: Aan paar vrienden had ik wel mijn woede en verdriet gemeld. Die stonden een uur later spontaan op de stoep met scootmobiel en al. “Dan gaan wij wel moederdag vieren met hem”, zeiden ze toen ze met de ingrediënten voor een feestmaal binnenkwamen. Daar heb je nou vrienden voor. Maar dat wordt een ander gedicht. 

Pijn

Als iemand je kind
pijn doet
dan zou je het liefst…

Als je weet dat de pijn 
die jouw kind opdoet

Het minst pijnlijk is
wanneer het lijkt
alsof je niks doet

Dan is dat als ouder een situatie 
die best pijn doet

Auke VanderHoek

Dit gedicht staat in de eerste gedichtenbundel van Auke VanderHoek ‘Jij, ik en ons leven’. Voor €14,95 Te bestellen bij BOL.com en bij je eigen boekenwinkel. ISBN 9789082892703.


©2018 Alle rechten voorbehouden. Op alle foto’s, video's en teksten rust copyright. 
VFJ• VanderHoek Fotografie en Journalistiek/Auke VanderHoek.

zaterdag 27 oktober 2018

Jij - het verhaal achter het gedicht


Het gedicht ‘Jij’ is het tonen van dankbaarheid dat zij, de vrouw, van waarde is voor het oog, voor het oor, voor de geest. Voor de samenleving waarin jij en ik leven. In het gedicht probeer ik zo kort mogelijk de essentie op te sommen.

Op een moment, jaren geleden, was ik ergens weer eens in een sopje aan het gaarkoken, of iets. Een glimlach van een kennis die ik tegenkwam op straat deed me weer goed voelen. Het besef kwam bij mij op van hoe gezegend ik ben met zoveel mooie vrouwen die ik ken, die ik zie, waar ik mee mag werken. Waarmee ik bevriend mag zijn. Mee mag praten, naar mag luisteren en een glimlach mee mag delen. Collega’s, kennissen en vriendinnen. Zonder er ook iets mee te moeten of van hen te moeten. Genieten van het zijn van iemand. 

Het gedicht ‘Jij’ is een ode aan de vrouw,
 van Auke VanderHoek

Delen
Een aantal jaren geleden deelde ik gedichten uit, nu heb ik ze gebundeld en verkoop ik ze. Op één van de oude schrijfmachines van mijn opa typte ik een aantal exemplaren. Deed elk in een enveloppe en gaf ze aan wie ik de ingeving kreeg om met een gedicht te dienen. Zo kwam het voor dat ik op een middag naar een kennis belde in het Bijlmerpark Theater, die daar de leiding had, of ik een gratis toegangskaart mocht hebben voor die avond. Als tegenpresentatie bood ik aan om drie uitgetypte gedichten mee te nemen waar ze één uit zou kiezen, en die dan voor haar was. Dat vond ze prima en een leuk idee. 

Om stil van te worden
Ruim op tijd aangekomen ging ik even bij haar aan tafel zitten terwijl zij en een paar collega’s en stagiaires nog snel even wat aten voordat de avond zou beginnen. Ze koos de enveloppe met ‘Jij’ erop. Maakte het open. Las het gedicht. Barste in tranen uit. Ze zij: “Auke, dit zag ik niet aankomen.” Ze haalde diep adem en zei: “Dank je wel” 

Ook overvallen door haar reactie, keek ik haar verwonderd aan en zei: “Dat maakt twee, ik zag dit ook niet aankomen.” Ik probeerde het te laten bezinken en zei: “Graag gedaan, met liefde en oprecht geschreven en gegeven.” Nog steeds ben ik daar goed stil van. Dat woorden die ik heb geschreven zulke reacties losmaken? Dan vraag ik mezelf af of dat wel kan? Het blijft mij raken. Het maakt me dankbaar en stil.

Video gemaakt door Ozichi VanderHoek bij ZOJazz Lounge 26 oktober 2018 van Graziella Hunsel, Cultureel Centrum Gouden Leeuw

Auke VanderHoek




©2018 Alle rechten voorbehouden. Op alle foto’s, video's en teksten rust copyright. 
VFJ• VanderHoek Fotografie en Journalistiek/Auke VanderHoek.

dinsdag 23 oktober 2018

Jij - gedicht uit de bundel




Uit de eerste gedichtenbundel van Auke VanderHoek ‘Jij, ik en ons leven’. Te bestellen via Bol, in de boekenwinkel en bij het andere bolle mannetjes: hemzelf. Via zijn site en in levenden lijve. 


Jij

Mijn bewondering 
voor jou

wordt geboren 
door je karakter

Je glimlach
en hoe die me raakt

en hoe jij mij
aan het lachen maakt

Je bewegingen 
je verzorging

Kortom, 
hoe jij het wezen 
van vrouw zijn

draagt


Auke VanderHoek



#JijIkEnOnsLeven #Auke #gedichten #Bol 



©2018 Alle rechten voorbehouden. Op alle foto’s en teksten rust copyright. 
VFJ• VanderHoek Fotografie en Journalistiek/Auke VanderHoek.

dinsdag 16 oktober 2018

Open Art Route Zuidoost 2018


Tijdens de Open Art Route Zuidoost 2018 openen 75 kunstenaars hun ateliers voor kunstliefhebbers. Bij ons is er kunst, design, muziek en workshops.
Op Kruitberg vind je: 
Aileen Micklarock Middel, Abu Kanu, Kirsten Hutch, Tamar Rozenblat Goiati , Ramaz Goiati, Lev Kazachenko, Chaim Oren, Walter Bosman, Caroline Prast, Ellen Harsma, Hamid El Kanbouhi, Heike Tjepkema, Siobhan Wall, Cary Speksnijder, Atelier Dan Ernst, Erik van Vugt, Auke VanderHoek, Hans Mooren, Dagmar de Kok, Delano Mac Andrew, Ronald Edens, Vinger.nl en friends en Jesper Buursinkk.



Op Echtenstein vind je: 
Clara Kouwenhoven, Fleur van der Weel, Imre Bergmann, Peter Vial, SoulTrash en Natascha Salij.
Bekijk hier de trailer en kom alvast in de stemming voor zaterdag.
Trailer door Silvia Martes.


©2018, alle rechten voorbehouden.
VFJ• VanderHoek Fotografie en Journalistiek/Auke VanderHoek.

donderdag 20 september 2018

Allen Alleen



Allen Alleen

Overal waar ik kom
overal waar ik ga
wordt onderwezen

'Achter elke sterke man
achter elk succes 
staat een sterke vrouw'

Ik kijk achterom 
ik kijk terug
ik denk na

…ik ben tevreden 
wil het zo graag delen
alleen…

Geef mezelf een schouderklopje
'goed gedaan, jongen'
Kijk vooruit en vraag mezelf:
"Maar waar blijft mijn zij?"
En ja

Ik kijk om me heen,
zie velen wie ik lief heb
en vraag
"Waar blijft de jouwe?"


Auke VanderHoek


Voorgedragen aan goede vriendin Esther Terwey op 24h x Open Ateliers Zuidoost
15 september 2018. 


©2018 Alle rechten voorbehouden.
Op alle foto’s en teksten rust copyright.

maandag 17 september 2018

Heb even voor de eeuwigheid

Heb even voor de eeuwigheid

Heb even,
voor de eeuwigheid

Heb even, neem even
tijd voor meer worden
nu, is tijdelijk
vrijgekocht, is eeuwig

Verslaafd aan deadlines
zorgt voor tijd lijken
zorgen voor morgen
weten niet van wijken
maar gisteren is al geweken

Vandaag, heden
nu kan je bewijzen
wat jij en ik weten
leg af je zorgen

Doe het in stilte
of waar allen toekijken
je leven te geven 
en Jezus tot Ware Heer
aan te nemen


Auke
14-09-2018



©2018 Alle rechten voorbehouden. Op alle foto’s en teksten rust copyright.

dinsdag 11 september 2018

24h - Open Ateliers Zuidoost



Persbericht Open Ateliers Zuidoost - Wat heeft liefde, fotografie en gedichten met elkaar te maken? Kom tijdens 24H Zuidoost bij de Open Ateliers kijken bij Auke VanderHoek. Hij is een verhalenverteller met pen en camera. Deze elementen komen samen in zijn gedichtenbundel “Jij, ik en ons leven”. 

Als kunstenaar is hij in de weer als fotograaf om dat wat hem boeit vast te leggen en te laten zien. Als dichter tracht hij de liefde voor het leven te verwoorden in enkele zinnen. 

Om de dagelijkse kost te verdienen werkt hij als portret- en bedrijfsfotograaf in opdracht. Bovendien levert hij eigen werk aan particulieren en bedrijven die willen genieten van kunst aan hun muur.

Auke VanderHoek: Open studio met foto’s en meer en met collega Hans Mooren bij Fotogalerie en studio VanderHoek en Mooren, Kruitberg, Bijlmer, Amsterdam.

Tijd: 12.00u- 18.00u


©2018 Alle rechten voorbehouden. Op alle foto’s en teksten rust copyright.

Wolken.



Rommelen met schrijfmachines. Sperry Remington model Idol en een MacBook Pro. Koffie.

Wolken.

Het uitzicht op wolken vol regen en donder
met zonneschijn als een fris briesje
warmte doorbrekend
is een uitzicht niet eerder zo begrepen
na deze zomer met de hitte en droogte
is het zichtbaar, voelbaar
dankbaar

de regen, vele regen
ware zegen van boven

Auke 

8 september 2018



©2018 Alle rechten voorbehouden. Op alle foto’s en teksten rust copyright.

zondag 2 september 2018

Tijd

Tijd

Tijd komt
tijd gaat
tijd is
en het was de tijd

Er is altijd 
alle tijd
de tijd rust
maar de tijd is nu
de tijd is ongrijpbaar

tijd is te geven
maar niet terug te nemen

totdat, 
het jouw tijd is
dan is het haast
neem je tijd
komt tijd, komt raad

Rijk is degene
die in zijn tijd leeft
arm is degene 
die nooit tijd heeft

of de tijd voor lief neemt

Wat ik zei?
laat maar,
je bent te laat

Auke 



Op alle foto’s en teksten rust copyright. Alle rechten voorbehouden.