zaterdag 27 oktober 2018

Jij - het verhaal achter het gedicht


Het gedicht ‘Jij’ is het tonen van dankbaarheid dat zij, de vrouw, van waarde is voor het oog, voor het oor, voor de geest. Voor de samenleving waarin jij en ik leven. In het gedicht probeer ik zo kort mogelijk de essentie op te sommen.

Op een moment, jaren geleden, was ik ergens weer eens in een sopje aan het gaarkoken, of iets. Een glimlach van een kennis die ik tegenkwam op straat deed me weer goed voelen. Het besef kwam bij mij op van hoe gezegend ik ben met zoveel mooie vrouwen die ik ken, die ik zie, waar ik mee mag werken. Waarmee ik bevriend mag zijn. Mee mag praten, naar mag luisteren en een glimlach mee mag delen. Collega’s, kennissen en vriendinnen. Zonder er ook iets mee te moeten of van hen te moeten. Genieten van het zijn van iemand. 

Het gedicht ‘Jij’ is een ode aan de vrouw,
 van Auke VanderHoek

Delen
Een aantal jaren geleden deelde ik gedichten uit, nu heb ik ze gebundeld en verkoop ik ze. Op één van de oude schrijfmachines van mijn opa typte ik een aantal exemplaren. Deed elk in een enveloppe en gaf ze aan wie ik de ingeving kreeg om met een gedicht te dienen. Zo kwam het voor dat ik op een middag naar een kennis belde in het Bijlmerpark Theater, die daar de leiding had, of ik een gratis toegangskaart mocht hebben voor die avond. Als tegenpresentatie bood ik aan om drie uitgetypte gedichten mee te nemen waar ze één uit zou kiezen, en die dan voor haar was. Dat vond ze prima en een leuk idee. 

Om stil van te worden
Ruim op tijd aangekomen ging ik even bij haar aan tafel zitten terwijl zij en een paar collega’s en stagiaires nog snel even wat aten voordat de avond zou beginnen. Ze koos de enveloppe met ‘Jij’ erop. Maakte het open. Las het gedicht. Barste in tranen uit. Ze zij: “Auke, dit zag ik niet aankomen.” Ze haalde diep adem en zei: “Dank je wel” 

Ook overvallen door haar reactie, keek ik haar verwonderd aan en zei: “Dat maakt twee, ik zag dit ook niet aankomen.” Ik probeerde het te laten bezinken en zei: “Graag gedaan, met liefde en oprecht geschreven en gegeven.” Nog steeds ben ik daar goed stil van. Dat woorden die ik heb geschreven zulke reacties losmaken? Dan vraag ik mezelf af of dat wel kan? Het blijft mij raken. Het maakt me dankbaar en stil.

Video gemaakt door Ozichi VanderHoek bij ZOJazz Lounge 26 oktober 2018 van Graziella Hunsel, Cultureel Centrum Gouden Leeuw

Auke VanderHoek




©2018 Alle rechten voorbehouden. Op alle foto’s, video's en teksten rust copyright. 
VFJ• VanderHoek Fotografie en Journalistiek/Auke VanderHoek.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten